جناب سروش,روحانیون کی و کجا از مظالم جمهوری اسلامی بوده اند؟

عبدالکریم سروش  در نامه ای خطاب  به روحانیون ناراضی خواستار مهاجرت آنان شده  و حسابشان را از حکوت جدا کرده همینطوراز دلجوئی بی نصیبشان نگذاشته,سوالی که شاید حرف دل خیلیا باشه اینه که بعداز انقلاب پنجاه وهفت تا الان,کجا و کی به این روحانیت جفا کرده که با این لحن از مظلومیت آنها صحبت می کنید؟به جز معدود روحانیونی که هروقت ظلمی اتفاق افتاده صدایشان در می آمده کدام اکثریت روحانیتی لب به اعتراض گشوده؟درآن انبوده اعدام هایی که در دهه شصت روی داد به جز مرحوم آیت الله منتظری (روحش شاد)کدام روحانی دیگری جرات حتی یکاعتراض کوجک را به خود داد؟کابوس کوی داشنگاه که اتفاق افتاد این روحانیت مظلوم کجا بود؟کشتارننگین بعد از انتخابات خرداد سال قبلهم  صدای این روحانیت مظلوم را بلند نکرد,صدای این قشر را حتی وقتی وضعیت اقتصادی مردم صدای همه را دراورده بازهم نشنیدیم و دریغ از یک اعتراض کوچک به دولت خدوم! به جز  منتظری,آیت الله صانعی,آیت الله زنجانی و تعداد انگشت شمار دیگری ما هیچ وقت صدای اعتراض دیگری را همراه خودمان حس نکردیم,اما به جایش خدا نکند مقنعه ای کمی عقب و جلو برود وای اسلام به خطرافتادشان گوش عالم را کر میکند و کم مانده حکم جهاد دهند.

حالا یا ما انتظار زیادی از روحانیت و مراجع داریم یا اینکه مصرف کاربری آنها چیز دیگری است که احتمالا هم همینطوراست…

درهرحال اینکه چه مظلومیتی شامل حال این قشر شده که گویا شما از آن سراغ دارید همچنان سوالمان است جناب سروش

Advertisements

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: