ایة الله هائی که آلت دست حکومت شده اند

با تشکر از دوستی که مطلب زیر را برای ما ارسال داشته اند، ما از مطالب ارسالی شما استقبال کرده و پس از تایید هیئت تحریریه همه را در این سایت قرار میدهیم ( ذکر  یک مقاله و خبر  لزوما به معنای تایید اعتقاد و مرام سیاسی نویسنده نیست) :

زمانی که در مقطع دبیرستان، تاریخ داشتیم، آن هم تاریخی که جمهوری اسلامی تولید کرده بود، همیشه قهرمانِ هر درس، اول یک ایة الله بود و بعد هم نهایتاً شاید یک ریش سفید. ایة الله فلان جلو پادشاه ایستاد، ایة الله فلان حکم تحریم تنباکو را داد، ایة الله …
در کل اینگونه حس می شد که هر وقت حکومت ها عرصه را بر مردم تنگ می کردند، روحانیونی بودند که ترسِ مخالفت با رژیم حاکم را نداشتند و پناهگاهی برای مردم بودند. یک فتوا می دادند و دولتی را مات می کردند. این ایة الله ها پاک بودند، مشکلات مردم را حل می کردند، حامی مظلومان بودند، انسانیت برایشان مهم بود تا نزدیکی به دربار، شجاع بودند، زیر بار حرف زور نمی رفتند، به فقرا کمک می کردند و در مجموع در کتاب های تاریخ بت هایی داشتیم بنام “ایة الله” ها؛ که اتفاقاً بت شدنشان یکی به دلیل پاکیشان بود و یکی به این خاطر که حامی مردم بودند و با مردم بودند. زمان گذشت، وارد واقعیت زندگی شدیم، کمی اطرافمان را شناختیم، می توانستیم اخبار را بشنویم و برای خودمان قضاوت کنیم. از همین زمان بود که تناقض ها شروع شد، حکومتیان کوی دانشگاه را به خاک و خون کشیدند، هر چه منتطر ماندیم یک “ایة الله” از خون های به ناحق ریخته شده دفاع کند، هیچ.
حکومتیان از “آقا” بت ساخته بودند و به جای خدا او را می پرستیدند، هر چه منتظر ماندیم یک “ایة الله” دعوت به یکتا پرستی و دوری از طاغوت کند، هیچ. جوانهایی در زندان ها به جرم دفاع از مظلومان، شکنجه می شدند و جان می دادند، هرچه منتظر ماندیم یک “ایة الله” دعوت به راستی کند، هیچ. سال84 رای مردم را دزدیدند و دروغ گفتند، هر چه منتظر یک “ایة الله” شدیم که دعوت به راستی کند، هیچ. تورم و گرانی کمر مردم را شکست، مردم خودسوزی می کردند و حکومتیان سرمست از پول های نفت، عیش و نوشی برپا کردند، هر چه منتظر یک “ایة الله” ماندیم، هیچ. باز در 88 حکومتیان رأی مردم را دزدیدند، مردم را زدند، گرفتند، شکنجه کردند، تجاوز کردند، دزدیدند، به ناحق خون ریختند، دار زدند، کشتند، باز هم هر چه منتظر یک “ایة الله” بودیم که پناهگاه مردم باشد، به جز اقلیتی، هیچ. عجیب بود نه به آن تاریخ و نه به این واقعیت. کلاً “ایة الله ها” در چند مورد رویت می شوند، روز رای گیری از تلویزیون دیده می شوند که دارند در یک کارتن برگه ای می اندازند، یا احتمالاً چون “سروش” یا “کدیور” از راهِ خودشان دعوت به خداپرستی کرده اند زیر بیانیه ای را امضا می کنند که ایندو مرتدند، یا در حال جواب دادن به سؤال هایی از این دست هستند که اگر دست مردی در فضا به دستِ زنی خورد، حکمش چیست؟ به این موارد چند مورد کوچک دیگر را هم اضافه کنید، غیر از این ها دیگر هیچ. (غیر از ایة الله هایی مثل ایة الله منتظری که الحق ایة الله بود یا افرادی مثل آقای صانعی و دستغیب و شبیرزنجانی و کدیور).
دیشب یک سری انسان های مسخ شده، به دفاتر ایة الله منتظری و صانعی حمله کرده اند. اشتباه نکنید، این حمله توسط حکومتی انجام گرفته که ادعای اسلامی بودن و شیعه بودنش گوش فلک را کر کرده است. آن مراجعِ ظلم ستیز کجایند؟ آیا سکوت مراجع در مقابلِ این همه ظلم، جای سؤال ندارد؟
.
http://leisuremind11.wordpress.com/2010/06/14/%d8%a2%db%8c%d8%aa-%d8%a7%d9%84%d9%84%d9%87-%d9%87%d8%a7%db%8c%db%8c-%da%a9%d9%87-%d8%a2%d9%84%d8%aa%d9%90-%d8%af%d8%b3%d8%aa-%d8%ad%da%a9%d9%88%d9%85%d8%aa-%d8%b4%d8%af%d9%87-%d8%a7%d9%86%d8%af/#respond

Advertisements

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: