اول اسفند و درس‌هائی‌ برای حاکمیت نابینا ( فرشاد توماج )

با تشکر از دوستی که مطلب زیر را برای این وبلاگ ارسال داشته اند. ذکر  یک مقاله و خبر   به معنای تایید اعتقاد و مرام سیاسی نویسنده نیست و تنها به دلیل مشی دموکرات این وبلاگ است:

اتفاقات امروز شهر‌های ایران تنها یک برگ از دفتر وقایعی است که در سایه حماقت‌های حاکمیت و حوادث پیش از انتخابات آغاز گشت و گام به گام با پیش آمدن اتفاقات مختلف چهره عوض کرد و ناگزیر محیط اطراف خود را تحت تاثیر قرار داد. انتخاباتی که می‌توانست بزرگترین منبع مشروعیت حاکمیت باشد تبدیل شد به بزرگترین بحران حاکمیت که وجود و دوام آن را به چالش کشید و هر روز بیش از پیش آن را در خود فرو داد. امروز نیز بیش از آنچه که عقلای قوم پیش بینی‌ کرده بودند حادث نشد که با نگاهی‌ گذرا بر آنچه که امروز حادث شد چند نکته برجسته را می‌توان استخراج کرد که به تفصیل در ذیل می آید: نکاتی‌ که اگرچه مخاطب آن بیشتر حاکمیتی است که اصرار دارد گوش‌هایش را ببندد ولی‌ بیان باید بشود تا شاید کسی‌ از جایی‌ آن را بشود!
۱- اولین نکته این است که اشتباه بودن این باور حاکمیت که همه اتفاقات فتنه گروهی فتنه گر است را به اثبات رسانید. شکی در آن نیست که موسوی و کروبی و دیگر رهبران سبز نقشی‌ غیر قابل انکار در تولد و بلوغ این نهال بازی کردند ولی این نکته لازم به ذکر نیست که بالش این درخت حاصل ناکارائی حاکمیتی است که در سال های اخیر به آرمان‌های خود نیز خیانت کرد و به هر حال تا زمانی‌ که این متغیر وجود دارد نارضایتی و به تبع آن جنبش اعتراضی ایران نیز ادامه خواهد داشت. این درست است که جنبش با هدف انتخاب موسوی متولد شد ولی از میانه میدان هویتی مستقل برای خود تعریف کرد، با آن که حضور و تاثیر شخص میرحسین که اینک شیخ اصلاحات را هم در کنار خود داشت غیر قابل کتمان است، تاثیری دو جانبه که باعث ایجاد نوعی دیالوگ انتقادی و در نهایت رشد طرفین شد.
به هر حال اتفاقات امروز حاصل دعوت گروه‌ها و شبکه‌های اجتماعی بود که در غیبت موسوی بخشی از وظایف ایشان را بر عهده گرفتند، گروه‌هایی‌ که دیگر نمی‌توان به زور دری فلزی امید به حصر‌شان بست و در خیال باطل تمام شدن اثر گذاریشان خوابید. این اولین و مهمترین پیام امروز به حاکمیت بود، پیام‌هایی‌ که امید هست حاکمیت به مانند گذشته از کنار آنها ساده لوحانه نگذرد.
۲- ایران فقط تهران نیست و اعتراضات دامنه‌ای فراتر از این مرز جغرافیایی می تواند داشته باشد. این نتیجه دوم اتفاقات امروز ایران است که خود ریشه در چشم بستن حاکمیت به حقایق و عواملی است که باعث پیدایش اعتراضات در بیش از یک و نیم سال اخیر گشته. وضعیت نابسامان اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی‌ کشور محدود به تهران نیست که اتفاقا تهران سهمی کمتر از آنها برخوردار بوده است و این عوامل دیر یا زود بر موانع سر راهِ راه افتادن اعتراضات در شهر‌های کوچکتر از قبیل کنترل و تسلط بیشتر دستگاه‌های امنیتی بر شهر و مردم آن و سهولت بیشتر تعقیب معترضین فائق می آمد. مفسران حاکمیت با ساده انگاری، آگاهانه یا ناآگاهانه سعی‌ کردند جنبش را به گروهی از مردم که در اصطلاح خودشان “مرفه بالا نشین” می خوانند محدود کنند که به میانه میدان آمدن شهر‌هایی‌ مثل مریوان و مهاباد و رشت و حتی کرمان مهر باطلی زد بر این باور باطل. امروز دیگر فقط تهران نبود که در آتش اعتراض مردم ناراضی شعله کشید که در جای جای ایران، از شمال گرفته تا جنوب، فارغ از هر قومیت و فرهنگ در آن مشارکت کرد. این پیام دومی‌ است برای حاکمیت که چشم بر این موج پیش رونده نبندد که این ندیدن‌ها داستان مشترک تمامی‌ مستبدانی است که تنها وقتی‌ صدای انقلاب‌ها را می شنوند که آنها پشت درهای کاخ‌هایشان ایستاده اند.
۳- پیام سوم عدم اصرار بر راهکارهایی است که حاکمیت در یک و نیم سال اخیر به آنها دست زده و هر بار با شکست مواجه شده! در جواب تجمع اعتراضی ۲۵ بهمن تا امروز چه اتفاقاتی افتاد؟ مجلس شورای اسلامی که قاعدتاً باید محلی باشد برای عقلای قوم، مهمی‌ که در سایه رد صلاحیت‌ها به یک آرزوی دست نیافتنی در چارچوب حاکمیت فعلی تبدیل شد خواستار اعدام موسوی و کروبی و خاتمی شد! و هم صدا با آنها پیاده نظام‌های خیابانی با استفاده از امکانات لجستیکی و مصونیت آهنین دست به اجرای یک تئاتر بزرگ خیابانی کردند، از بر پا کردن چوبه دار به قصد مرعوب کردن رهبران سبز بگیرید تا حضور‌های روزمره و فحاشی‌های قابل انتظار که این بار دامن هاشمی‌ رفسنجانی‌ را هم گرفت و به محدوده حفاظت شده پاستور هم سهمی داد. از طرف دیگر حاکمیت مفتون در سحر و اسیر در دام مفسران خام اندیش، همه اتفاقات را به دو بزرگمرد؛ میرحسین و کروبی کاهید که در نتیجه با حصر این دو عزیز انتظار داشتند همه چیز بخوابد. از طرفی‌ دیگر رسانه‌های حاکمیت دست به اجرای یک سناریوی رسانه‌ای‌کرد که که شامل مصادره شهدای سبز با پشتوانه بمباران خبری و در سایه تهدید خانواده‌های داغدیده بود! اجرای مراسم مضحک تشییع جنازه و سخنرانی‌‌ها و تجمع‌های خیابانی قسمت بعدی این برنامه بود که البته پیش بینی‌ فرجام آن سخت نبود که مگر در عصری که رسانه‌ای‌ها امنیت هر گوشه تاریکی‌ را به خطر می اندازند مگر می‌توان هویت یک فرد را دزدید؟ مگر می‌توان گذشته و عقاید یک فرد که به هر حال آن قدر در عرصه اجتماعی فعال بوده که با وجود تبلیغات و تهدید‌های حاکمیت پا به میدان اعتراض گذشته را به چوب مصادره حراج کرد؟ البته باور به وجود چنین گمانی برای حاکمانی که روشنی روز را انکار می کنند سخت نیست. به هر حال اینها تنها نمونه‌ای از اقدامات حاکمیت طی‌ هفته قبل است، افعالی که میانداری آن و فاعلینی که به آنها دست می زنند باعث انزوای هر چه بیشتر مصلحت اندیشان قوم و بزرگتر شدن بیش از پیش بحران می شود، بحرانی که تا همین الان خروجی تجمعات آنها را که شاید بهتر باشد نام آنها را تظاهرات بگذریم از شعار “رای من کو” به “مرگ بر دیکتاتور” رسیده است. تا کی‌ حاکمیت می‌خواهد گوش بر آن ببندد؟
چیزی که مسلم است این است که امروز تنها برگی دیگر از حدیث این بحران است که حدت و شدت مرحله بعدی را میزان فهم حاکمیت از آنچه که باید درک کند تعیین می‌کند، حدت و شدتی که می تواند آن قدر تند شود که جنبش را به مسیری غیر قابل بازگشت هدایت کند و سطح خشونت را تا آنجا بالا برد که کنترل شرایط را حتی برای سران جنبش مشکل سازد که در چنین شرایطی بازنده اول و مسلم آن سردمداران فعلی حاکمیت ایران است، نقطه‌ای که آن قدر به آن نزدیک شده ایم که بتوان فرض کرد که هم اکنون نیز در آن قرار داریم!

http://www.rahesabz.net/story/32982/

Advertisements

یک پاسخ to “اول اسفند و درس‌هائی‌ برای حاکمیت نابینا ( فرشاد توماج )”

  1. روح سبز Says:

    باسلام و درود به هرزمان جنبش سبز
    عزيزان نسخه ويرايش شده منشور جنبش سبز كه به عنوان ريسمان اتحاد جنبش سبز ميباشد منتشر شد.
    همرهان و همرزمان سبز
    با درك اين منشور و ايثار و فداكاري و گذشت از سليقه هاي شخصي ميتوانيم متحد و يكدل و همرنگ در مقابل استبداد بايستيم.
    همراه شو عزيز
    كاين درد مشترك هرگز جدا جدا درمان نميشود.
    http://www.rahesabz.net/story/33116/
    http://www.entekhabateazad.com/index.php?option=com_content&view=article&id=3736:2011-02-22-21-35-59&catid=30:1389-02-09-02-34-29&Itemid=56
    http://www.kaleme.com/1389/12/03/klm-48610/

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: