تفاوت سقوط تهران با سقوط طرابلس

من شاهد سقوط تهران بودم و هرگز آن صحنه های غرور آمیز را فراموش نمیکنم . امروز صحنه های سقوط طرابلس را تماشا میکردم . تفاوتی که به نظرم آمد این بود که مبارزان انقلابی در تهران نظم و سامان بهتری داشتند . هرگز این همه گلوله شلیک نمیشد . در طرابلس هرکس که تفنگی گیر آورده بدون ملاحظه که تیر اندازی بی هدف خطرناک است و باعث واهمه و هراس ساکنان میشود تیر اندازی هوایی میکند . برای نشان دادن شادی خود تیر اندازی میکنند ، به در و دیوار تیر اندازی میکنند . در تهران هرگز اینطور نبود . مردم پادگانها را تسخیر کرده بودند و هزاران تفنگ دست همه افتاده بود ولی در تهران هرگز شاهد چنین تیر اندازی بی وقفه و بی هدفی نبودیم . همان شب اول تسخیر تهران همه جا ساکت و آرام بود و فقط اینجا و آنجا صدای گلوله شنیده میشد .  آیا این به دلیل تفاوت فرهنگ و تاریخ ایرانیان و اعراب است ؟ هر چه که هست ، در یک کلام ، با وجود نبردهای خیابانی بر علیه گارد جاویدان ولی سقوط تهران خیلی بی سروصداتر و آرامتر انجام شد .

 به هر حال ، به مردم قهرمان لیبی تبریک میگویم که بعد از چهل سال توانستند یک دیکتاتور دیوانه را که کم از احمدی نژاد نداشت سرنگون کنند .

برچسب‌ها: , , , , , , ,


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: