شباهتهای انقلاب سوریه و انقلاب 57 ایران و مقایسه قساوتهای شاه و قساوتهای اسد

بیش از هر انقلابی در میان انقلابهای مدرن جهان عرب در این سال ، انقلاب سوریه مرا به یاد انقلاب سال 57 می اندازد . انقلاب لیبی خیلی زود به خشونت انقلابی گرایید و تبدیل به یک جنگ داخلی تمام  عیار شد . انقلابهای مصر و تونس خیلی سریع و راحت به پیروزی رسیدند .

 اما انقلاب سوریه یک انقلاب ممتد و طولانی با کشته های فراوان است که در یک سوی آن مردم بی دفاع و غیر مسلح ایستاده اند و در سوی دیگر یک دولت تا بن دندان مسلح که از کشتن و شکنجه کردن مردم خود هیچ ابایی ندارد . در سال 57 هم تا روز 21 بهمن هیچ خشونتی از سوی مردم رخ نداد . مردم با دست خالی و سینه های سپر جلوی تفنگهای پر و گلوله های سربی ارتش شاه میرفتند و کشته میدادند . با وجود کشتارهای فراوان اما توده مردم به سیر مسالمت آمیز انقلاب ادامه دادند و دست به اسلحه نبردند . این مقاومت آنقدر طول کشید تا ارتش شاه از درون از هم پاشید ، چون ، تا کی میتوان بر روی مردم بی دفاع آتش گشود و شب راحت خوابید و عذاب وجدان نداشت . تفاوت این دو  انقلاب فقط این است که اولا حمایت خارجی از انقلابیون سوریه بسیار بیشتر از حمایت از انقلاب ایران است . در آن زمان شوروی ابر قدرت دوم جهان بود و دولتهای غرب محال بود از هیچ انقلابی  حمایت کنند چون انقلاب همیشه به معنای چپ بودن است و چپ بودن در آن زمان به کمونیست بودن تعبیر میشد . در نتیجه دولتهای غربی تا انتها از شاه حمایت کردند و هرگز تحریمهای وسیعی را که اکنون در سوریه شاهدیم بر علیه او به کار نبردند در نتیجه ملت ایران تنهاتر بود . اما باید قبول کرد که اسد در قساوت و آدمکشی دست شاه را از پشت بسته است . شاه دیکتاتور ترسویی بود . به محض اینکه توده های مردم به خیابان ریختند شاه ترسید . خیلی آدم کشت ولی در عین حال زمانی که دید کار دارد از کار میگذرد خیلی سریع از مملکت گریخت و نوکران و چاکرانش را در زندان باقی گذاشت تا به دست انقلابیون بیفتند و اعدام شوند . اما به نظر میرسد اسد و مافیای حزب بعث  بسیار قسی القلب تر از شاه هستند . شاه آدم میکشت و تانک به شهرها ارسال میکرد ولی یادم نمی آید تانکها روی مردم آتش گشوده باشند . البته تک تیراندازان را یادم می آید که از روی بامها مردم را به گلوله میبستند . خودم در میدان انقلاب بودم آنجا که تک تیراندازان از بالای ساختمان ژاندارمری در میدان انقلاب مردم را توی میدان به گلوله بستند و کشتند و با این که آن موقع مثل حالا هرکس یک تلفن موبایل دوربین دار نداشت ولی خبرنگاران خارجی فیلم گرفته اند و هنوز میتوان روی یوتیوب فیلم را دید  . اما تک تیراندازان شاه فقط اینجا و آنجا و به ندرت کشتار کردند در صورتی که در سوریه این امر هرروز اتفاق می افتد .

 حال باید دید آیا این قساوت وحشتناک اسد میتواند بر انقلاب مسالمت آمیز مردم بیگناه سوریه فائق آید یا او نیز مثل شاه روزی فرار را بر قرار ترجیح خواهد داد .

«پیروزی نزدیک است «

«دوراندیش»


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: