Posts Tagged ‘قذافی’

اگر امام موسی صدر زنده باشد؟

سپتامبر 1, 2011

آیا فیلمهای کمدی –تخیلی را دیده اید که در آن یک آدم از قرون و اعصار گذشته در دنیای مدرن زنده میشود . اگر امام موسی صدر در لیبی زنده مانده باشد واقعا جالب است ایشان را به ایران آورد و پرسید : آیا این است انقلابی که شما در خیال و آرزو داشتید؟ چون او استحاله آرام آرام انقلاب ایران و تبدیل رهبری  آن به یک باند مافیایی آدمکش را در سی سال اخیر ندیده است و هنوز آرزوها و خیالهای قبل از انقلاب برایش زنده و معاصر است قاعدتا شوک بزرگی به او وارد خواهد آمد . مثل همه ملت ایران او نیز خواهد پرسید : آیا این است انقلابی که ما میخواستیم؟  به همین سبب فکر نکنم سران حکومت ایران از زنده ماندن او ، اگر زنده مانده باشد ، زیاد راضی باشند .

Advertisements

تفاوت نخبگان حکومت قذافی و اصلاح طلبان جمهوری اسلامی

اوت 26, 2011

چه فرقی است بین اصلاح طلبان ما و رهبران انقلاب لیبی ؟ یا مصر یا تونس ؟ یک تفاوت اساسی که شاید کمتر کسی بدان توجه کرده باشد به خصوص با انقلاب لیبی در آن است که رهبران انقلاب لیبی هم همچون اصلاح طلبان ما از درون دولت قذافی ظاهر شدند ولی همه در خصوص سرنگونی تام وتمام حکومت او اشتراک نظر داشتند . از همان ابتدا هدف انقلاب را برای مردم روشن کردند که «قذافی باید برود و حکومت او سرنگون شود » . به همین سبب هم مردم بدانان پیوستند و رهبری آنان را پذیرفتند . اما اصلاح طلبان ما هنوز سی سال پس از انقلاب خواستار ادامه جمهوری اسلامی هستند و فقط میخواهند تغییراتی اندک در آن بدهند . آنها ساختار شکن نیستند . یا مانند موسوی میخواهند به عصر طلایی امام خمینی برگردند یا مانند خاتمی با خامنه ای و اصل ولایت فقیه مشکلی ندارند و فقط میخواهند تغییراتی کوچک برای دوام و بقای این حکومت ایجاد کنند .

 بسیاری میگویند اصولا نمیتوان با کسانی که از درون یک حکومت سر بر آورده اند برای سرنگونی آن حکومت همکاری کرد . خیر ، انقلاب لیبی خلاف این را ثابت کرد . مشکل از این نیست که نخبگان یک حکومت هرگز نمیتوانند آن را ساقط کنند ، مشکل در آن است که اصلا ح طلبان ما  بارها و بارها ثابت کرده اند آنها از قماش آن نخبگان نیستند و نمیتوان بدانان امید بست .

«پیروزی نزدیک است »

دوراندیش

تفاوت سقوط تهران با سقوط طرابلس

اوت 23, 2011

من شاهد سقوط تهران بودم و هرگز آن صحنه های غرور آمیز را فراموش نمیکنم . امروز صحنه های سقوط طرابلس را تماشا میکردم . تفاوتی که به نظرم آمد این بود که مبارزان انقلابی در تهران نظم و سامان بهتری داشتند . هرگز این همه گلوله شلیک نمیشد . در طرابلس هرکس که تفنگی گیر آورده بدون ملاحظه که تیر اندازی بی هدف خطرناک است و باعث واهمه و هراس ساکنان میشود تیر اندازی هوایی میکند . برای نشان دادن شادی خود تیر اندازی میکنند ، به در و دیوار تیر اندازی میکنند . در تهران هرگز اینطور نبود . مردم پادگانها را تسخیر کرده بودند و هزاران تفنگ دست همه افتاده بود ولی در تهران هرگز شاهد چنین تیر اندازی بی وقفه و بی هدفی نبودیم . همان شب اول تسخیر تهران همه جا ساکت و آرام بود و فقط اینجا و آنجا صدای گلوله شنیده میشد .  آیا این به دلیل تفاوت فرهنگ و تاریخ ایرانیان و اعراب است ؟ هر چه که هست ، در یک کلام ، با وجود نبردهای خیابانی بر علیه گارد جاویدان ولی سقوط تهران خیلی بی سروصداتر و آرامتر انجام شد .

 به هر حال ، به مردم قهرمان لیبی تبریک میگویم که بعد از چهل سال توانستند یک دیکتاتور دیوانه را که کم از احمدی نژاد نداشت سرنگون کنند .

ما ایرانیها و آن اعراب

اوت 20, 2011

ما ایرانیها دلمان خوش است که از عربها بهتریم . البته شکی نیست که این نژاد پرستی محض است و به هیچوجه چنین طرز تفکری درست نیست . ولی خوب در همین بالاترین و سایر سایتهای ایرانی به وفور خوانده  ایم و از دوستان شنیده ایم که عربها به پای ایرانیها نمیرسند . به خصوص این امر را من در سلطنت طلبان و معتقدان به نژاد آریایی زیاد میبینم . البته این تخم لق نژاد آریایی را رضا شاه در دهان ما شکاند چون میخواست خودش را به هیتلر بچسباند ، وگرنه در این فلات ایران در طی پنج هزار سال پیش انواع اقوام وارد شده اند که فقط یکی از آنان آریایی بوده اند .

 به هر حال فکر میکنم با انقلابات اخیر دنیای عرب ما ایرانیها درس خوبی گرفتیم . حالا به نظر می آید که اعراب خیلی از ما با غیرت تر هستند . وقتی به شهامت و شجاعت بی همتای مردم سوریه مینگرم ، یا یمنیها ، یا اهالی لیبی ، شرمم میشود . ما اولین انقلاب مدرن خاورمیانه را بر پا کردیم . ما اولین کشوری بودیم که نفتمان را ملی کردیم . ما ایرانیها را اما چه شده است که اکنون ساکت نشسته ایم و ناظر دلیری بی پایان همسایگان عربمان هستیم اما خودمان عین خیالمان نیست که هموطنانمان استخوانشان زیر چکش جمهوری اسلامی له میشود . نه تکانی میخوریم ، نه اعتراضی . دلمان خوش است که پولی در آوریم و کنج خانه ماهواره مان را تماشا کنیم

چه حالی دارد تماشای سقوط دیکتاتورها

مارس 20, 2011

چه لذتی دارد دیدن سرنگونی دیکتاتورها . خاورمیانه وارد 1848 خود شده است و دیکتاتورها مثل مهر ه های دومینو یکی پس از دیگری سرنگون میشوند .پنجاه سال منتظر این لحظه بودیم . پنجاه سال مبارزه کردیم ، نا امید شدیم ، به مبارزه خود شک کردیم ، ولی سرانجام آن لحظه تاریخی از راه رسید . بن علی رفت . مبارک و خانواده فاسدش دمشان را گذاشتند روی کولشان و دررفتند . قذافی دیوانه که تصمیم گرفته است تا وقتی که مثل سگ کشته شود در لیبی بماند در حال کشیدن نفسهای آخر است . علی عبدالله صالح در یمن پس از سی سال و پس ازاین کشتارهای آخر به پایان خط نزدیک میشود .

ملت ایران لذت فرار شاه ترسو،خائن و دزد را چشید . دیر نیست که سقوط خامنه ای جلاد را نیز شاهد باشیم . آنگاه جشن ما کامل خواهد شد و همراه با سایر ملتهای خاورمیانه طلوع عصر جدید دموکراسی را شاهد خواهیم بود . چقدر گفتند ملتهای خاورمیانه لایق دموکراسی نیستند . چقدر همین اسرائیلیهای فلسطینی کش قمپز در میکردند که ما تنها دموکراسی خاورمیانه هستیم . تمام شد . مقدم دموکراسی در خاورمیانه را گرامی داریم .

«پیروزی نزدیک است»

«دوراندیش»

رای شورای امنیت سازمان ملل برای دفاع از مردم لیبی در برابر قذافی یک پیروزی برای آزادیخواهان در سراسر جهان است

مارس 17, 2011

این پیروزی را به تمام آزادیخواهان جهان تبریک میگویم . درعین حال تسلیت به همه دیکتاتورها از جمله آقای خامنه ای و  اعوان و انصار که بفهمند اگر پارا از گلیم خود خیلی درازتر کنند صبر جهانیان را نیز حدی است . گذشت آن دوران که دیکتاتورها هرچه میخواستند میکردند . جهان روز به روز کوچکتر میشود و مردم تحصیلکرده تر و ارتباطات قویتر . این دیگر آن دوران نیست که در جنگ داخلی اسپانیا در دهه 1930 جهانیان نشستند و دست روی دست گذاشتند تا نیروهای فاشیست فرانکو به کمک هیتلر و موسولینی آزادیخواهان اسپانیا را قتل عام کردند و شکست دادند . این دیگر حتی جهان 1990 نیست که نشست و ناظر قتل عام هشتصد هزار نفر در رواندا شد یا سالها جنگ داخلی یوگسلاوی را نظاره کرد تا سرانجام جنبید و کاری کرد . این جهانی جدید است ، جهانی که برای اولین بار در تاریخ دیکتاتورها را به دادگاه بین المللی میکشد و به خاطر جنایاتشان محاکمه میکند یا مثل عمر البشیر آنها را ممنوع الخروج از مملکتشان میکند .

تصمیم چند ساعت پیش  شورای امنیت سازمان ملل نشان از سرعت یافتن تصمیمات سیاسی در جهان دارد . در تاریخ سازمان ملل سابقه نداشته است که دولتها به این سرعت در برابر یک دیکتاتور دست به عمل بزنند تا او نتواند ملت خود را قتل عام کند . من خود را در شادی ملت لیبی سهیم میدانم و  به سهم خود این پیروزی بزرگ را به آنان تبریک میگویم . باید اذعان کرد ، با وجود همه کاستیها ، حال که سازمان ملل نشان داده است میتواند به این سرعت عکس العمل نشان دهد از سازمان ملل نیز باید تشکر کرد . آه، ضمنا ، یادم رفت دوباره به آقای خامنه ای و سایر دیکتاتورهای جهان به این مناسبت تسلیت عرض کنم .

«دوراندیش»

حالم به شدت از رسانه های جهانی به هم میخورد، ژاپن و قذافی

مارس 15, 2011

در لیبی فاجعه ای همچون روآندا در شرف وقوع است . قذافی با یک ارتش کامل و مجهز به جان مردم بی دفاع خود افتاده و مشغول قتل عام آنان است و اگر بتواند شهرهای شرق کشور را اشغال کند یک انتقام خونین در انتظار ساکنان آن شهرهاست . اما تمام مطبوعات و تلوزیونهای جهان دوربینهای خود را متوجه ژاپن کرده اند . درست ، ژاپن دچار یک زلزله بزرگ وحشتناک شده است ولی دولت و مردم ژاپن با تکنولوژی خود و با تجربه هزاران ساله ای که از زلزله های متوالی دارند  توان مقابله با این فاجعه طبیعی را دارند و از پس آن برخواهند آمد. تراژدی واقعی در لیبی در حال اتفاق افتادن است ولی هیچکس حتی متوجه آن نیست و فقط وقتی مثل روآندا کار از کار بگذرد و هزاران نفر به قتل برسند ناگهان دنیا متوجه خواهد شد . چرا رسانه های خبری دنیا اینقدر بی مسئولیت هستند ؟ چرا برای فروش بیشتر روی یک واقعه طبیعی که بهتر میتواند مردم را جلب کند متمرکز میشوند و فاجعه اصلی را از یاد میبرند ؟ چرا دامنه زمانی توجه مردم به یک واقعه در حد یک بچه دوساله بیشتر نیست ؟ چرا چند روزی یک خبر جلبشان میکند وبعد باید برایشان خوراک خبری دیگری فراهم کرد وگرنه رسانه ها ضرر خواهند داد و سهامدارانشان ناراحت خواهند شد؟ چرا بشریت هنوز از تاریخ درس نگرفته؟

«دوراندیش»

اباما نشسته ای تا قذافی ملت خود را قتل عام کند؟

مارس 10, 2011

وقتی تصاویر کشتارهای روز اخیر در لیبی در اخبار نشان داده میشود حیران میشوم . پس این آمریکا با این همه نیروی هوایی کجاست ؟ همین آمریکایی که در دهه 80 کاخ قذافی را به آن راحتی بمباران کرده نشسته و دست روی دست گذاشته تا قذافی تا آخرین نفر مخالفان را با نیروی نظامی قتل عام کند؟ ملت خود را بکشد؟ این همان آمریکایی است که به کوچکترین بهانه ای به عراق حمله کرد با وجود اینکه تمام دنیا مخالف بود و حتی در سازمان ملل هم به زور توانست رای موافق چند کشور را جلب کند . این همان آمریکایی است که ده سال تمام از پروازحتی  یک جنگنده عراقی بر فراز عراق ممانعت کرد . آنگاه همین آمریکا دست روی دست گذاشته و ناظر قتل عام انقلابیان لیبی توسط این دیوانه مخبط و پسرانش است .

اباما وقتی روی کار آمد امیدهای زیادی بر انگیخت . اما متاسفانه در دو سال اخیر در سیاست خارجی نسبتا فلج بوده است . انقلاب لیبی بی تصمیمی و تزلزل ابامارا کاملا آشکار کرد. این بهترین موقعیت است برای آمریکا که با کمک به انقلابیان لیبی برای سرنگونی قذافی خود را در دنیای عرب محبوب کند زیرا اکثر اعراب نیز از قذافی دل خوشی ندارند و خواهان برقراری محدوده ممنوعیت پرواز بر فراز لیبی هستند . ارتش لیبی کوچک و ناتوان است و به راحتی میتوان جنگنده های هوایی آن را زمینگیر کرد ولی اباما دست دست میکند و ناتوان از تصمیم گیری شاهد از دست رفتن یک فرصت تاریخی برای آمریکاست .

«دوراندیش»

قذافی و چائوشسکو و تلوزیون

مارس 3, 2011

از بین رهبران دیکتاتوریهایی که گرفتار انقلاب ملت خود شده اند قذافی را بیش از همه به چائوشسکو نزدیک میبینم . چائو شسکو نیز مانند قذافی عهد کرد که در کشورش بماند و تا آخرین قطره خون بر علیه ملت خود بجنگد . نتیجه اش این شد که نیروهای خودش دستگیرش کردند و بلافاصله در برابر دوربین تلوزیون او را اعدام کردند و جسدش را همه در تلوزیون دیدند . سرنوشت قذافی را شبیه چائوشسکو میدانم . احتمالا به زودی تصویر جسد تیرباران شده  او نیز صفحه تلوزیونهای دنیا را مزین خواهد کرد .

«دوراندیش»

کار قذافی تمام است ، کار خامنه ای کی تمام خواهد شد ؟

فوریه 28, 2011

قذافی نیز به زودی در زباله دان تاریخ در کنار مبارک و بن علی قرار خواهد گرفت . کارش تمام است و بیخود زور میزند . اگر به دفاع بی سرانجام خود ادامه دهد احتمالا پایان کارش مانند چائوشسکو خواهد بود. حال باید منتظر بود و دید کار خامنه ای کی تمام میشود . او نیز به سراشیب سقوط لغزیده است . دیروزود دارد ولی سوخت و سوز ندارد .

«پیروزی نزدیک است »

«دوراندیش «


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: